पाटन अस्पताल मा उपचाररत चौरिदेउरा गाउँपालिका–४ का राजु वि.क विगत ७ महिनादेखि आर्थिक अभावका कारण अस्पतालमै ‘बन्धक’ जस्तै अवस्थामा बस्न बाध्य भएका छन्। एक साधारण मजदुर, जसले दैनिक ज्यालादारी गरेर परिवार पाल्थे, आज आफैँ उपचार खर्च तिर्न नसकेर अस्पतालमै थुनिनु परेको पीडादायक अवस्था सार्वजनिक भएको छ।
अस्पतालले पटक–पटक डिस्चार्ज दिएको भए पनि कुल ५ लाख ४३ हजार १२ रुपैयाँ तिर्न बाँकी देखिएको छ। अस्पताल प्रशासनसँग सहानुभूति र छुटको आग्रह गरिए पनि औषधिको मात्र १ लाख ६८ हजार ८६५ रुपैयाँ अनिवार्य तिर्नुपर्ने बताइएको छ। आर्थिक अभावकै कारण उनी तीन पटकसम्म डिस्चार्ज भएर पनि पुनः अस्पतालमै फर्किन बाध्य भएका छन्।
परिवारको एकमात्र कमाउने सदस्य नै लामो समयदेखि अस्पतालमा थलिँदा उनको परिवार थप संकटमा परेको छ। दैनिक गुजारा चलाउनै कठिन भएका बेला लाखौं रुपैयाँको उपचार खर्च जुटाउनु असम्भवजस्तै बनेको छ। यस घटनाले नेपालमा गरिब नागरिकको स्वास्थ्य सेवामा पहुँच र अधिकारबारे गम्भीर प्रश्न उठाएको छ।
यसैबीच, स्थानीय स्तरमा सक्रिय श्रीमान तामाङको पहलमा राजुको अवस्था सार्वजनिक गरिएको हो। उनले मानवताको आधारमा सहयोग जुटाउन र सम्बन्धित निकायको ध्यानाकर्षण गराउन पहल गरिरहेका छन्।
राजु वि.कको अवस्था केवल एक व्यक्तिको कथा मात्र होइन, यो स्वास्थ्य प्रणाली, सामाजिक सुरक्षा र राज्यको जिम्मेवारीमाथि उठेको गम्भीर प्रश्न हो—
के पैसाकै अभावमा सर्वसाधारण नागरिक उपचार नपाएर मर्न बाध्य हुने हो?
स्थानीय बासिन्दा तथा सरोकारवालाले सरकार, सहयोगी संस्था तथा उदार मनकारी व्यक्तिहरूसँग राजुको जीवन बचाउन सहयोगको अपिल गरेका छन्।
अब प्रश्न सबैको अगाडि छ—
मानवता जित्छ कि गरिबीले फेरि एक जीवन गुमाउँछ?
